«

»

Oct 10

Drive en Lef

Heb je drive en lef nodig om Scrum goed kunnen te laten werken?  Scrum maakt het dat mensen mondig worden. Dat mensen durven op te komen voor hun mening en ideeën. Maar bedenk dat veel mensen in de IT wereld vaak wat introvert zijn. Ze programmeren liever goede code dan dat ze openbaar hun zegje doen. “Vertel maar wat ik moet doen en ik voer het zo goed mogelijk uit”. Maar Scrum wil juist dat je niet volgens een voorbestemt plan van iemand anders gaat werken. Dat je niet doet wat iemand anders zo goed als mogelijk heeft uitgewerkt voor je. Er wordt verwacht dat je zelf je ding doet en dat je eigen kennis en talent zo goed mogelijk inzet voor het team en samen tot hele mooie oplossingen komt.

Je moet dus mondig zijn. Nu houden veel mensen er niet zo van om openbaar te spreken. En al zeker niet als ze daarin zichtbaar worden met hun eigen kennis. Kritiek is iets wat ze niet willen. Een planningsmeeting en standup waarbij  je kennis moet overleggen ten overstaande van teamleden is dus best wel eng. Veel mensen vinden daarom het werken met Scrum en binnen dynamische teams dus helemaal niet zo leuk. Om Scrum te kunnen doen moet je dus lef hebben. Een groot deel gaat gelukkig vanzelf. Mensen worden zelf meegetrokken en worden losser en meer zelfverzekerd naarmate ze er meer mee bezig zijn. Ze merken namelijk dat ze juist kunnen vertrouwen en leunen op teamleden. En dat is natuurlijk goed want dat is iets wat je juist wil hebben in een flexibele en energieke werkomgeving. Samen de goede en slechte dingen delen. Er als een team staan.

Naast die lef heb je nog iets nodig. Namelijk drive. Ik merk vaak dat als je begint met het toepassen van Scrum of manieren die hier op lijken, dat na een tijdje de rek er een beetje inkomt. De Daily standups zijn niet meer dagelijks of kort en krachtig. De velocity wordt niet goed meer gemeten. En men neemt halverwege de sprints gewoon extra werk op en doet maar wat. De scrum dynamics zijn een beetje aan het afvlakken. Dat is natuurlijk jammer want hierdoor gaat er langzaam heel veel verloren. Nu hoor je vaak zeggen, en ook door mij, dat Scrum een middel is en niet het doel. Dat is waar. Maar het is zeker niet de bedoeling dat je na verloop van tijd de boel een beetje laat varen. Dat je het maar een beetje gaat doen. Als je zoiets als Scrum een beetje gaat doe loop je risico dat het weer langzaam overgaat in de oude manier van werken. Of dit nu waterval is of iets van “we doen maar wat”. Mensen gaan afhaken en er is niets meer zichtbaar. Dynamiek is weg en voor je het weet krijg je te horen dat Scrum toch niet werkt. En dat is begrijpelijk want zo werkt niets. Scrum, Kanban, Xp of wat dan ook. Je moet er wel bovenop blijven zitten.

Scrum is vrij simpel. Er zijn enkele afspraken en benodigdheden en je kunt aan de slag. Maar Scrum is zeker niet eenvoudig. Het vraagt commitment op het werk maar ook op het model zelf. Alles wat nodig is voor de manier van werken moeten goed blijven gehandhaafd. Dagelijkse meetings. Scruminschattingen. Scrumborden en ga zo maar door. Iedereen in een team moet voor zijn eigen deel zorgen maar ook er zorg toe dragen dat de Scrum in stand blijft. Dat alle verantwoordingen goed door iedereen worden gedragen. Dat ze vooral empowered zijn en ook blijven. Scrum zorgt voor die team en individuele empowerment maar dan moet je wel kunnen aantonen dat je die verdiend hebt. Je moet het zichtbaar kunnen maken. Voor je het weet walsen de managers weer over je heen en zit je weer als braaf programmeurtjes de code te kloppen, opgelegd door een projectmanager. De verandwoording voor een succesvolle Scrum of soortgelijke manier van werken is dus niet alleen voor de verantwoording van bijvoorbeeld een Scrummaster. Het hele team moet zorgen dat het werkt. Op zijn minst een training volgen of er een goed boek over lezen.

Drive en lef zijn dus twee belangrijke instellingen die je moet hebben en moet blijven bewaken als je als individueel en als team goed aan de slag wil blijven. Als je goed je verhaal kunt doen en er voor zorgt dat je werk kunt doen zoals jij binnen je expertise dit het beste kunt. Een sport beoefenen zonder drive lukt je niet. Dan kom je nooit tot scoren en winnen. Je zet in ieder geval geen prestatie neer. En als je daar ook niet trots op bent en tegen iedereen laat weten hoe lekker en goed je bezig bent, dan is de motivatie ook niet echt aanwezig om het te blijven doen.  Het mooiste voorbeeld dat ik ken is in het Australische rugby. The All Blacks team staat er, voor dat het team gaat spelen, als een man. Ze imponeren de tegenstanders met hun Haka en krijgen het hele stadion mee. Ze laten in ieder geval zien dat ze er staan en er voor gaan. En ze  weten wat er van ze verwacht gaat worden tijdens het spel.  Een duidelijk hoogtepunt van energie, drive en lef.

Permanente koppeling naar dit artikel: http://agilethings.nl/drive-en-lef/