«

»

Dec 12

Stakes are high

Volgens oude Engelse wetgeving is een stakeholder een persoon of partij die iets van waarde of gelden vasthoudt tot de rechtmatige eigenaar het opeist. Bijvoorbeeld tijdens een weddenschap of totdat er een gerechtelijke uitspraak was werden de gelden aan een onpartijdige stakeholder in beheer gegeven tot de zekerheid van de uitkomst bekend was en het geld aan de eigenaar kon worden overgedragen. Grappig dus eigenlijk dat we stakeholders zijn gaan zien als de eigenaars van het op te leveren product.

In Scrum spreken we soms van meerdere stakeholders die de productowner voorzien van wensen en informatie zodat deze het product, via het team, zo goed mogelijk kan laten maken om het vervolgens weer terug te leveren aan de stakeholders. Maar als we nu eens naar die oude Engelse wet kijken, wie is er dan eigenlijk de eigenaar van het product. De naam zou het eigenlijk al moeten zeggen. De productowner. En dus niet de stakeholders. Hoe komt het dan toch dat we dit anders zien. Dat een productowner vaak gezien wordt als een doorgeefluik tussen team en de business. Het wordt denk ik tijd dat we dit eens helder gaan trekken. Over de naamgeving is goed nagedacht door de bedenkers van Scrum. Tenminste daar mag ik vanuit gaan. Dus zijn stakeholders niet de de eigenaren van het product of de wens maar beheren ze deze voor de business. De productowner zou vanuit de betekenis van de functienaam dus de echte eigenaar moeten zijn. En deze beheert zo goed als  mogelijk het product en laat het groeien. De productowner neemt de stakes aan van de stakeholders als hij of zij er ruimte voor ziet en hij of zij er een toegevoegde waarde voor het product in ziet. Als die er is dan zou het dus een goed idee zijn om die stake aan te nemen en het product te laten groeien in waarde. De productowner geeft het product van waarde dus niet terug aan de stakeholders. Maar hij geeft het uiteindelijk terug aan de business. De stakeholders zijn daarbij geschoond van hun taak en kunnen zich richten op nieuwe wensen (stakes), en die krijgen ze dus vanuit de business.

Tot nu toe nog allemaal vrij overzichtelijk en niets nieuws maar laten we nog even kijken naar die stakeholder. Deze beheerd dus de stakes (wensen) tot dat de rechtmatige eigenaar zich aandient. Aangezien ze de stakes vaak verzamelen en dus krijgen vanuit de business om vervolgens door te geven aan de productowner, als deze er de meerwaarde van in ziet, kan dit ook betekenen dat de stakeholders het ook kunnen teruggeven aan de business? Maar wanneer doen ze dit? Als de productowner er mee klaar is? Waarom zou deze dat doen, misschien om de business blij te maken. Dit gebeurt als er iets van value terugstroomt naar de business.  Of geven de stakeholders het eigendom terug als blijkt dat het niet van waarde is en ze niet de noodzaak zien dat het eigendom naar de productowner moet.

Dit geeft de stakeholder opeens een hele andere betekenis. In plaats dat de productowner moet gaan bedelen bij de business om wensen en waarde duidelijk te krijgen, zou dit dus de taak van stakeholders moeten zijn. Als die de waarde van een wens niet helder kunnen krijgen dan zouden ze hier een productowner niet eens mee lastig moeten vallen. En zouden ze dergelijk wensen terug moeten duwen naar de plek waar ze vandaan komen.

Ik vind het grappig om te zien hoe een naam voor een functie is ontstaan. Door de tijd heen willen benamingen en rollen vaak verwateren en weet uiteindelijk niemand meer wat nu precies de afkadering of betekenis van een rol of functie is. Scrum staat er om bekend dat het helderheid geeft binnen projecten en organisaties. Dus dienen we dit ook hier aan te brengen. De productowner is dus de daadwerkelijke eigenaar van het product. De stakeholders zijn slechts houders van iets van waarde tot de daadwerkelijke eigenaar zich komt aandienen. Niemand wint een weddenschap hier of krijgt toegewezen door een rechter maar er is dus wel een duidelijk eigendom. De business wil waarde terugzien en de productowner wil een zo mooi en goed mogelijk product hebben.

De stakeholders zijn slechts de tijdelijke beheerders van de wens. Dit maakt ze daardoor ook minder machtig binnen het proces. Het maakt ook dat de productowner daadwerkelijk een maandaad heeft en moet hebben. Waardoor ook deze rol opeens veel belangrijker is en die van stakeholders veel minder. Je kunt als business die zich met Scrum inlaat dus ook niet meer wegkomen door een jongste bediende de productowner te maken. Het is een zeer belangrijke rol, en je hebt als business verantwoordelijkheid om je stakeholders terug te fluiten en je te focussen op dat waar het echt omgaat. De waarde van de stakes en het uiteindelijke eigendomsrecht.

Een andere veel oudere omschrijving van een stake is natuurlijk de brandstapel maar laten we die vergelijking voor later bewaren.

Permanente koppeling naar dit artikel: http://agilethings.nl/stakes-are-high/